Jak odbudować rodzinę po tragedii? Czy można naprawić więzi i wrócić do normalności? Książka “Czas po Iris. Pamiętniki Bluebell Gadsby. Tom 1” to pełna wzruszeń i ciepła historia nietypowej rodziny, którą spotkała wielka strata.
Flora wydaje się spokojna i opanowana. Każdego dnia zmienia kolor włosów i zajmuje się swoimi sprawami. Z kolei Jasmine i Twig całkowicie skupili się na swoich szczurach i nie okazują żadnych emocji. Wszyscy z tak wielką łatwością odzyskali równowagę i zapomnieli o swojej młodszej siostrze.
W każdym razie takie właśnie odczucia ma Blue. Dziewczyna czuje, że tylko ona zachowała pamięć o swojej siostrze bliźniaczce, która trzy lata wcześniej zginęła w wypadku. Nie jest w stanie zrozumieć, że Flora, Jasmine i Twig próbują ukrywać swój smutek i na różne sposoby walczą z ogarniającą ich rozpaczą.
Czwórka rodzeństwa znajduje się pod opieką młodego opiekuna. Bośniacki imigrant również jest przytłoczony emocjami, ale musi dać z siebie wszystko, aby zapewnić bezpieczeństwo dzieciom i pomóc im w powrocie do normalności.
Minęły trzy lata, odkąd siostra bliźniaczka 12-letniej Blue, Iris, zginęła w strasznym wypadku. Blue czuje, że tylko ona wciąż pamięta Iris. Ma wrażenie, że życie jej rodzeństwa toczy się dalej jak gdyby nigdy nic – starsza siostra Flora codziennie zmienia kolor włosów; młodsze rodzeństwo, Jasmine i Twig, ma obsesję na punkcie swoich szczurów. Jednak oni po prostu ukrywają swój smutek i na różne sposoby usiłują radzić sobie z traumą. Cała czwórka pozostaje pod opieką przytłoczonego emocjami młodego opiekuna, bośniackiego imigranta Zorana.
Mimo trudnego tematu nie otrzymujemy jednak przygnębiającej książki, lecz uroczą, słodko-gorzką opowieść o rodzinie, która stara się odbudować po tragedii. Ta napisana w ciepłym stylu cudowna rodzinna historia, pełna dziwacznego humoru i fascynującej dynamiki, czasem bywa zabawna, a czasem rozdziera serce.
