“Sto pociech” to tom wierszy wznowiony po niemalże 50 latach. Rozpoczyna się od jednego z najsłynniejszych utworów artystki – “Radości pisania”. W skład tomiku wchodzi 27 wierszy, między innymi: “Monolog dla Kasandry”, “Dworzec”, “Spis ludności”, “Tomasz Mann” oraz tytułowe “Sto pociech”. Całość jest wzbogacona o reprinty 6 rękopisów noblistki. Autorka w swych utworach snuje refleksje na temat złożoności ludzkiego istnienia oraz tworzy rozmaite, alternatywne światy, które teoretycznie są odrealnione, ale da się zauważyć, iż spajają się rzeczywistą całość. Najdobitniej różnicę między rzeczywistością sztuki a rzeczywistością egzystencji ukazała Szymborska w “Mozaice bizantyjskiej”, dziele powstałym ze splotu ascetycznych podstaw sztuki Bizancjum z miłosnym dialogiem Oblubieńca i Oblubienicy z “Pieśni nad Pieśniami”.
Piąty w twórczości Wisławy Szymborskiej tom rozpoczyna jeden z najbardziej znanych liryków poetki: Radość pisania. W liczącym dwadzieścia siedem wierszy zbiorze znalazły się również takie utwory, jak: Spis ludności, Tomasz Mann i tytułowe Sto pociech. Szymborska snuje refleksję nad aktem artystycznej kreacji, pochyla się nad złożonością ludzkiej egzystencji. Sto pociech jest ósmym tomem ukazującym się w prestiżowej kolekcji poezji Wisławy Szymborskiej. Edycję wzbogaca sześć rękopisów noblistki.