Kolejna powieść wybitnej koreańskiej pisarki, Han Kang. Autorka oddaje w niej hołd swojej siostrze, której nie było dane doznać trosk i uroków życia, gdyż zmarła zaledwie dwie godziny po narodzinach.
Han Kang stworzyła zamysł tej opowieści w czasie rezydentury pisarskiej w Warszawie. Obserwując zrekonstruowany po powstańczych nalotach budynek, który podtrzymuje stary, przedwojenny filar, doszła do wniosku, że nieodłącznym elementem jej życia jest pamięć o nieżyjącej siostrze.
Postanowiła wskrzesić zmarłą przy udziale własnego ciała, dając w ten sposób upust domniemywaniom, które towarzyszyły jej przez całe życie oraz szansę na spotkanie, którego nigdy nie było im dane doświadczyć.
“Biała elegia” to pomnik zbudowany z opowiadań o białych przedmiotach nierozerwalnie związanych ze zmarłą tj. mleko, mgła, pieluszki czy kości. Przypomina czytelnikowi o tym, jak bardzo kruche jest ludzkie życie.
