Remigiusz Mróz jak mało kto potrafi wciągnąć czytelnika w dosłownie każdą opowieść. Nic więc dziwnego, że i “Chór zapomnianych głosów” szybko stał się bestsellerem!
Okręt badawczy Accipiter. Obecnie przy życiu pozostały na nim jedynie dwie osoby: Hakon Linberg oraz Dija Udin Alhassan. Skazani zostali na walkę o dalsze losy ludzkości, chociaż nie mają pojęcia, kto stoi za niepowodzeniem ich misji. A może to tak zwany Pierwszy Kontakt? Bez wątpienia nadchodzą ciemne czasy dla wszystkich, którzy nie mają zamiaru poddawać się bez walki.
“Chór zapomnianych głosów” jest powieścią wciągającą, łączącą w sobie elementy science fiction i dobrej akcji. Autor udowadnia, że nie traci formy i w dalszym ciągu potrafi zaskoczyć niespodziewanym zakończeniem.
Okręt badawczy „Accipiter” przemierza bezkres kosmicznej próżni, a jego załoga pogrążona jest w głębokiej kriostazie. Nieliczni świadomi są dramatu, który rozgrywa się na pokładzie. Astrochemik Hakon Lindberg budzi się przedwcześnie z kriogenicznego snu i widzi, jak ginie jeden z ostatnich członków załogi. Prócz niego rzeź przetrwał tylko nawigator, Dija Udin Alhassan. Czy to on jest odpowiedzialny za fiasko misji? A może stoi za tym jakaś niewypowiedziana siła? Obca cywilizacja? Nieokreślony byt? Ludzkość podróżuje między gwiazdami, odkrywa miriady światów, ale nigdy nie napotkała żadnych oznak życia. Chór zapomnianych głosów to SF z tempem właściwym powieściom sensacyjnym, intrygą iście kryminalną i klimatem rodem z horrorów. Zakończenie powinno zaskoczyć nawet najbardziej przewidującego czytelnika.
