„Świętowanie ozdabia szarą codzienność niczym piękna broszka zdobiąca prostą suknię. Czy świętować trzeba? Może niekoniecznie trzeba, ale warto, bo wynika z tego wiele pożytków, jak choćby oderwanie się od monotonii, a przede wszystkim zwykła przyjemność. Jest sposób, aby ze zwykłego dnia uczynić święto i żeby mimo braku fanfar uhonorować swoje ciche triumfy. Takim sposobem jest obdarowanie siebie odrobiną luksusu. Czymś uroczystym. Odświętnym. Pięknym. Nie chodzi o gromadzenie przedmiotów. Chodzi o obdarowanie siebie, od czasu do czasu, jakimś symbolem niepowszedniości, który nada uroczysty ton codzienności i uczyni świętem »dzień jak co dzień«. Należy siebie wyróżniać i nagradzać. Nie czekając na innych, sami sobie możemy zafundować chwilę poczucia wyjątkowości”. (fragment książki)
