Wisława Szymborska, laureatka Nagrody Nobla, dama Orderu Orła Białego, poetka. Niezwykła kobieta, której poezja ujęła serca wiele osób. “Szymborska. Znaki szczególne” to wspaniały i jedyny w swoim rodzaju wgląd w sferę uczuć i psychiki pisarki.
Ta piękna i wzruszająca podróż do intymnego świata Wisławy Szymborskiej ukazuje ją nie tylko jako utalentowaną poetkę – to wizerunek kobiety, której nie da się nigdzie zaszufladkować. Jej cechy wydawały się sprzecznością, a mimo to potrafiła je pogodzić ze sobą, co czyniło ją osobą wyjątkową. Niechętnie też rozmawiała z innymi o swojej psychice i przeżyciach wewnętrznych.
Autorka jej biografii, Joanna Gromek-Illg, stanęła przed trudnym zadaniem – interesowało ją bowiem właśnie to, o czym tak wzbraniała się mówić Wisława Szymborska. Przeglądając i czytając tysiące listów oraz rozmawiając z przyjaciółmi poetki, udało jej się przedstawić tę część życia, którą tak skrzętnie skrywała ona przed światem. Dzięki tym staraniom powstała jedyna w swoim rodzaju biografia Wisławy Szymborskiej.
Książka jest idealną propozycją dla osób ceniących sobie twórczość poetki. Po jej przeczytaniu inaczej spojrzy się na twórczość Wisławy Szymborskiej, która nabierze zupełnie nowego wymiaru. Połączenie świata zewnętrznego i wewnętrznego pisarki tworzy jej pełny obraz i skłania do wielu refleksji. Ta biografia to źródło unikalnych informacji, których próżno szukać gdzie indziej – dzieło wyjątkowe, jak sama Wisława Szymborska.
Joanna Gromek-Illg jest z wykształcenia polonistką i filozofką. Reżyserowała i pisała scenariusze do filmów dokumentalnych i kabaretowych widowisk telewizyjnych. Autorka kilkudziesięciu wywiadów, m.in. z Czesławem Miłoszem. Jej publikacje ukazują się też w różnych czasopismach: “Tygodnik Powszechny”, “Znak” czy “Przekrój”.
„Czasami jestem podobna do siebie, a czasami nie” – powtarzała.
Od zawsze budziła emocje. Była bliska także tym, którzy nigdy wcześniej nie czytali poezji. Czytelnicy myśleli o niej jak o przyjaciółce, sąsiadce i doradczyni. To może dziwić, tym bardziej że tak mało pisała i mówiła o sobie.
Łączyła cechy nie do pogodzenia: czułość i ironię, surowość i serdeczność, dojrzałość i dziewczęcy urok. Nie bez powodu jeden z bliskich pisał do niej: „Wisełko, jesteś taka wieloraka”. Nie dało się jej zaszufladkować. Na jednej ze słynnych kartek wysyłanych do przyjaciół umieściła swój adres: „pokój z osobnym wejściem”.
Jaka była naprawdę Wisława Szymborska?
